غرور

هیچ وقت با غرور میونه ی خوبی نداشتم. اصلا از چیزهای شکستنی خوشم نمیاد. خیلی نیاز به مراقبت دارن.

بخاطر همینم همیشه قبل از بقیه عذرخواهی کردم. اگر هم نیازی به شکستنش بود با کمال میل این کار رو کردم و از این موضوع هم پشیمون نیستم.

برام هم خیلی اهمیتی نداره اگر بنظر دیگران این کار اشتباهه، یا میخوان درس زندگی بهم بدن که چطور باید غرور خودت رو حفظ کنی و ...
نیازی به تغییر نمیبینم.